Serca kart

Głupiec, Hideaway                 Nie byłem w stanie przestać o niej myśleć. Ciągle zadręczałem się wizją tego jak bezużyteczny byłem w czasie, kiedy mnie potrzebowała. Kate… przepraszałem i przepraszałem, a poczucie winy przekrzykiwało myśl zdrowego rozsądku, mówiącą mi, że nic co zrobię mi jej nie zwróci. Chciałem być w stanie powiedzieć, że to pojawienie się Judgementa było punktem zwrotnym mojego, wtedy teraźniejszego, życia, jednak skłamałbym. Kate Glassner zniszczyła mnie bardziej niż ktokolwiek inny. Była moim narkotykiem, którego nagle zabrakło. Niepohamowane pokłady złości i smutku nie znajdowały u mnie upustu, niosłem je cały czas ze sobą. Byłem tylko człowiekiem. Potrafiłem zrozumieć więcej niż reszta, byłem otwarty na wszystko co niosło ze sobą człowieczeństwo, jednak ja sam nie mogłem się go wyprzeć. Nie miałem już jak pomóc Kate, jednak mogłem pomóc komuś innemu – Phineasowi.   ...

Annabeth, Montreal                 Cisza była bolesna niczym świeżo-wypolerowane ostrze wbite prosto w brzuch. Nie mogłam normalnie patrzeć na ludzi dookoła mnie, byłam przewrażliwiona. Zwróciłam uwagę na szklankę napełnioną do połowy whisky. Zatapiałam smutki? Nie, tłumiłam gniew. Odsunięto mnie od sprawy ze względu na powiązania rodzinne, jednak ja wiedziałam, że to mnie nie powstrzyma. Nikt inny nie zająłby się tym lepiej niż ja, nie wymierzył odpowiedniej kary.                 Siedziałam w barze, dochodziła godzina 23, jednak stwierdziłam że posiedzę trochę dłużej, bo i tak nie miałam po co wracać do domu. Dałam ciała. Popełniłam błędy, jako człowiek i matka. Nie wspierałam jej w chwilach, kiedy potrzebowała pomocy. Ze zmarszczonymi brwiami wpatrywałam się w bardzo jasny ekran mojego telefonu. Dostałam od niej dwie wiadomości prze...

Judasz, Montreal                 Zawsze, kiedy słyszałem o czyichś wyobrażeniach życia po śmierci, przewijały się motywy pustki, czerni i odpoczynku. Jeśli jednak ktoś radził sobie świetnie na ziemi, to czemu zmuszano go do przerwy? Czy to był kolejny z wielkich planów Boga, którego wytłumaczeniem nie potrafiła zająć się nauka? Dlaczego każdy musi umrzeć? Czy wartościowi ludzie nie powinni mieć prawa do wiecznego życia? Po co nam ta wymuszona równość w świecie, który nigdy równy nie będzie? Chciałem znać odpowiedzi na te wszystkie pytania, byłem głodny zakazanej wiedzy. Zabiłem się. Odebrałem sobie życie, tym samym wyrywając się z łaski niebios. Jeżeli Bóg mnie nienawidził, to równie dobrze mogłem się nie urodzić. To była wojna między mną, a moim przeznaczeniem. Wojna, która nie była do wygrania.                 Otworzyłem powoli swo...